در دامنه‌های مه‌آلود جنوب شرقی چین، در شهرستان کوهستانی لیانچنگ از استان فوجیان، هر سال هم‌زمان با جشن فانوس‌ها، آیین‌هایی برگزار می‌شود که ریشه در چند قرن تاریخ و فرهنگ قوم هاکا دارد. این مراسم‌ها تنها یک جشن محلی نیستند؛ بلکه نمایش زنده‌ای از ایمان، همبستگی، شجاعت و پیوند عمیق نسل‌ها با گذشته خود به شمار می‌روند.

دو آیین شاخص این منطقه، «راه‌پیمایی آیینی» در روستای لووفانگ و «گردش اژدهای بزرگ» در شهر گوتیان است؛ یکی پرهیجان و رقابتی، دیگری باشکوه و نمادین. هر دو اما در یک چیز مشترک‌اند: زنده نگه داشتن روح سنت.

---

راه‌پیمایی آیینی؛ آیین قدرت و اراده

مراسم «راه‌پیمایی آیینی» بیش از سیصد سال قدمت دارد و از دوران سلسله چینگ به یادگار مانده است. این آیین در اصل برای دعا به‌منظور بارش مناسب، امنیت و آرامش برگزار می‌شد، اما به مرور زمان به جشن بزرگ همبستگی روستاییان تبدیل شده است.

در این مراسم، سکوهای چوبی عظیم و تزئین‌شده‌ای توسط گروه‌هایی از مردان محلی حمل می‌شود. بر فراز این سکوها کودکانی با لباس‌های سنتی و چهره‌آرایی‌شده نقش شخصیت‌های اسطوره‌ای یا تاریخی را ایفا می‌کنند. وزن این سازه‌ها گاه به صدها کیلوگرم می‌رسد و حمل آن‌ها نیازمند هماهنگی، قدرت بدنی و روحیه‌ای جمعی است.

اما بخش هیجان‌انگیز ماجرا زمانی آغاز می‌شود که گروه‌ها وارد میدان رقابت می‌شوند. آن‌ها با فریادهای هماهنگ و گام‌هایی منظم، سکوها را به حرکت درمی‌آورند و برای نشان دادن قدرت و انسجام خود تلاش می‌کنند. اوج مراسم جایی است که حاملان سکو، بی‌هیچ تردیدی وارد آب سرد رودخانه می‌شوند و مسیر را در میان آب ادامه می‌دهند؛ صحنه‌ای که نمادی از ایستادگی در برابر دشواری‌ها و روحیه تسلیم‌ناپذیر مردم این منطقه است.

در این آیین، نسل‌ها در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند. مردانی که سال‌ها این سکوها را حمل کرده‌اند، اکنون شاهد حضور پسران و نوه‌های خود در همان مسیر هستند. این انتقال طبیعی مسئولیت و افتخار، راز ماندگاری این سنت کهن است.

---

اژدهای بزرگ؛ شکوهی هزارمتری در دل شب

در سوی دیگر لیانچنگ، آیین «گردش اژدهای بزرگ» قدمتی بیش از چهارصد سال دارد و به‌عنوان یکی از میراث‌های فرهنگی ناملموس ملی شناخته می‌شود.

در این مراسم، بدنه اژدهایی عظیم که از صدها بخش به هم متصل تشکیل شده، توسط هزاران نفر حمل می‌شود. طول این اژدها گاه به بیش از یک کیلومتر می‌رسد و همین ویژگی آن را به یکی از طولانی‌ترین اژدهایان آیینی جهان تبدیل کرده است.

مراسم با آیین نمادین «چشم‌گشایی» آغاز می‌شود؛ جایی که با رنگی سرخ، چشمان اژدها رسم می‌شود تا حرکت آن آغاز گردد. سپس هزاران نفر با گام‌هایی هماهنگ، اژدها را در کوچه‌های قدیمی، زمین‌های کشاورزی و میدان‌های شهر به گردش درمی‌آورند.

باشکوه‌ترین لحظه، هنگام شب فرا می‌رسد. چراغ‌های درون پیکر اژدها روشن می‌شود و بدن بلند آن همچون نواری طلایی در تاریکی می‌درخشد. هم‌زمان فانوس‌ها به آسمان فرستاده می‌شوند و آتش‌بازی‌ها آسمان را روشن می‌کند. صحنه‌ای شکل می‌گیرد که آمیزه‌ای از نور، صدا و حرکت است؛ تجربه‌ای که برای تماشاگران فراموش‌نشدنی خواهد بود.

---

سنتی که با زمان پیش می‌رود

آنچه این آیین‌ها را ماندگار کرده، تنها قدمت تاریخی‌شان نیست، بلکه توانایی آن‌ها در انطباق با دنیای امروز است. در کنار اجرای سنتی، برنامه‌های فرهنگی جانبی، بازارچه‌های محلی، محصولات خلاقانه و تمهیدات گسترده امنیتی نیز فراهم می‌شود تا بازدیدکنندگان تجربه‌ای ایمن و جذاب داشته باشند.

در لیانچنگ، سنت تنها در موزه‌ها حفظ نشده؛ بلکه در خیابان‌ها، در صدای طبل‌ها، در گام‌های هماهنگ مردان و در نور فانوس‌های شبانه جریان دارد. این جشن‌ها نشان می‌دهند که فرهنگ زمانی زنده می‌ماند که مردم آن را زندگی کنند — نه فقط به یاد آورند.

جایی که اژدها در تاریکی می‌درخشد و مردان با پای برهنه در آب سرد پیش می‌روند، می‌توان فهمید که میراث فرهنگی، اگر با عشق و مشارکت جمعی همراه باشد، هرگز خاموش نخواهد شد.​